بهزیستی؛ گذار از پارادایم «حمایتگری» به «حکمرانی توانمندساز»
هفته بهزیستی در تقویم اجرایی ما، تنها بهانهای برای مرور اعداد و ارقام نیست؛ بلکه فرصتی است تا «منطق مدیریتی» حاکم بر سازمان را در مواجهه با پیچیدگیهای جامعه امروز بازخوانی کنیم. رویکرد ما در بهزیستی استان اصفهان در سال جاری، خروج از مدلهای سنتی مداخلهگر و استقرار مدلهای «توسعهمحور» است.
این دگرگونی، با شعار محوری «بهزیستی در کنار مردم» آغاز میشود؛ این یک تعارف رسانهای نیست، بلکه یک التزام عملیاتی برای درک بیواسطه دردهای جامعه است. ما معتقدیم که بدون «پیشگیری آگاهانه با کنشگری فعالانه»، ما همواره «معلول» را مدیریت میکنیم و از «علت» غافل میمانیم. بنابراین، استراتژی ما حرکت از اتاقهای در بسته به سمت جامعه است؛ جایی که «بهزیستی، محلهگرایی و اجتماعیسازی» معنا پیدا میکند. ما میخواهیم خدمات تخصصی بهزیستی را به متن زندگی مردم در محلات ببریم، چرا که معتقدیم «ظرفیتسازی اجتماعی» تنها از طریق «مشارکت هوشمندانه مردمی» و فعال کردن حلقههای میانی جامعه محقق میشود.
در لایه تخصصیتر، نگاه ما به جامعه هدف بهویژه توانخواهان، نگاهی مبتنی بر حقوق شهروندی است. «توانمندسازی و تلفیق اجتماعی برای افراد دارای معلولیت» برای ما یک پروژه نیست، بلکه یک «فرهنگ همزیستی» است که در آن، مانعزدایی از محیطهای شهری و فکری جامعه، اولویت اصلی ماست. ما به دنبال «بهزیستی برای بهتر زیستن» هستیم؛ هدفی که بدون پایبندی به اصل «خانوادهمحوری و توجه به سلامت روان» دستنایافتنی است. چرا که خانواده، در نگاه روانشناختی ما، کانون اصلی بازتولید سلامت اجتماعی است و هرگونه سرمایهگذاری در آن، سودآورترین سرمایهگذاری ملی است.
در نهایت، نقشه راه ما با «خودباوری و توانمندسازی اقتصادی» به کمال میرسد. ما از مدل «توزیع منابع» به سمت مدل «خلق فرصت» حرکت کردهایم تا به مددجو، نه ماهی، که «مهارت صید» و «اعتمادبهنفس تولید» بیاموزیم.
این یادداشت، میثاق ما با مردم شریف اصفهان است؛ تعهدی که با تکیه بر مدیریت علمی، مشارکت مدنی و روحیه کنشگرانه، برای ساختن استانی تابآور و پایا به کار گرفته شده است. ما بهزیستی را نه یک سازمان، بلکه یک «سرمایه اجتماعی زنده» میدانیم که با همراهی تکتک شما، معنا مییابد.
دکتر سمیه کریمی
مدیرکل بهزیستی استان اصفهان
نظر شما